تروما چگونه بر ذهن و بدن اثر می‌گذارد؟
پس از یک تجربه تهدیدکننده، سیستم عصبی ممکن است حتی زمانی که خطر گذشته است همچنان در حالت آماده‌باش بماند. این واکنش می‌تواند در قالب فلشبک، کابوس، اجتناب، بیحسی، تحریکپذیری یا مشکل در اعتماد ظاهر شود.
این واکنش‌ها نشانه ضعف نیستند. آن‌ها تلاش ذهن و بدن برای محافظت‌اند، اما گاهی پس از پایان خطر نیز ادامه پیدا می‌کنند و زندگی روزمره را محدود می‌سازند.
درمان با ایمنی و ثبات شروع می‌شود
درمان تروما الزاماً با بازگویی سریع و کامل رویدادها آغاز نمی‌شود. ابتدا ممکن است بر درک واکنش‌های بدن، تنظیم هیجان، خواب، مرزبندی، منابع حمایت و احساس کنترل تمرکز شود.
اگر پردازش عمیق‌تر تجربه‌ها مناسب باشد، زمان و روش آن با رضایت شما و براساس ارزیابی انتخاب می‌شود.
- شناخت محرک‌ها و واکنش‌های بقا
- تقویت مهارت‌های تنظیم هیجان
- کاهش اجتناب به شکل تدریجی و ایمن
- کار با شرم، گناه و باورهای منفی
- بازسازی اعتماد، ارتباط و زندگی معنادار
زبان، فرهنگ و تجربه مهاجرت
تروما ممکن است با جنگ، خشونت، مهاجرت اجباری، فقدان، خانواده یا تجربه‌های بین‌فردی مرتبط باشد. درمان فارسی امکان می‌دهد معنا، زمینه فرهنگی و حساسیت‌های خانوادگی این تجربه‌ها دقیق‌تر بررسی شود.
توجه: تله‌هلث برای همه شرایط یا همه مراحل درمان تروما مناسب نیست. ایمنی، خطر و حمایت‌های موجود پیش از شروع بررسی می‌شود.