سوگ از راه دور؛ وقتی عزیزی در کشور دیگری فوت می‌کند

وقتی زندگی اینجا ادامه دارد و خانواده آن سوی دنیا عزادار است

ممکن است در استرالیا، اروپا، کانادا، آمریکا یا هر نقطه دیگری از جهان زندگی کنید و خبر فوت عزیزی در ایران را دریافت کنید. خانواده مشغول تدارک مراسم است و شما هزاران کیلومتر دورتر هستید. هزینه سفر، نبود پرواز مناسب، محدودیت رفت‌وآمد یا مسئولیت‌های دیگر می‌تواند برگشتن را ناممکن کند. در کنار دلتنگی برای آن فرد، شاید فرصت کنار خانواده بودن و شرکت در آیین‌های آشنا را هم از دست داده باشید. این تجربه برای کسی که عزیزش در کشوری غیر از ایران فوت کرده نیز می‌تواند آشنا باشد.

برای روشن‌تر شدن تجربه‌تان، از خود بپرسید دقیقاً دلتنگ چه هستید: خود آن فرد، جمع خانواده، آخرین گفت‌وگو یا فرصت کمک کردن؟ بیان این تفاوت‌ها می‌تواند توضیح دادن نیازتان به یک دوست یا فرد حمایتگر را آسان‌تر کند.

سوگ زمان‌بندی یکسانی ندارد

طبق راهنمای Healthdirect، تجربه سوگ در افراد متفاوت است و فرهنگ نیز در آن نقش دارد. غم، بی‌حسی، خشم یا احساس گناه ممکن است کم و زیاد شوند. خواب و تمرکز هم می‌تواند تحت تأثیر قرار بگیرد. وجود این تجربه‌ها به‌تنهایی برای تشخیص یک اختلال روانی کافی نیست.

ممکن است هنگام تماس با خانواده گریه کنید و چند ساعت بعد آرام‌تر باشید. لازم نیست محبتتان را با میزان مشخصی از گریه یا یک حالت عاطفی خاص نشان دهید.

اگر بابت برنگشتن احساس گناه می‌کنید

فکرهایی مانند «کاش زودتر رفته بودم» می‌تواند دردناک باشد. می‌توانید آرزوی کنار او بودن را از انتخاب‌هایی که واقعاً در آن زمان داشتید جدا کنید. بنویسید آن موقع چه اطلاعاتی داشتید، چه چیزهایی از اختیار شما خارج بود و برای حفظ ارتباط چه کرده بودید.

این یک پیشنهاد اختیاری برای تأمل است. اگر نوشتن ناراحتی‌تان را بیشتر می‌کند، مکث کنید و با فردی قابل اعتماد یا یک متخصص صحبت کنید. لازم نیست با یک تمرین، احساس گناه فوراً از بین برود.

چگونه از دور یاد عزیزتان را زنده نگه دارید؟

Healthdirect، عکس‌ها، نامه، خاطره و آیین‌های یادبود را از راه‌های گرامی داشتن یاد فرد می‌داند. چیزی را انتخاب کنید که با رابطه شما، باورها و توان فعلی‌تان سازگار باشد. برای دوری جغرافیایی می‌توانید آن را تطبیق دهید:

• از خانواده بپرسید آیا حضور تصویری در بخشی از مراسم مناسب و امکان‌پذیر است.
• نامه‌ای خصوصی بنویسید و حرف‌های ناگفته‌تان را در آن بیاورید.
• عکس و خاطره‌ای را با کسی که او را می‌شناخت به اشتراک بگذارید.
• در شهر محل زندگی‌تان جمع کوچکی ترتیب دهید یا زمانی آرام برای یاد کردن از او داشته باشید.

وقتی عزیزتان در ایران است و شما نمی‌توانید برگردید

شاید دلتان بخواهد کنار خانواده باشید، در مراسم خاک‌سپاری شرکت کنید یا در روزهای بعد به مزار عزیزتان سر بزنید. اگر این امکان را ندارید، با خانواده درباره شکل دیگری از همراهی صحبت کنید: تماس در زمانی که برایشان مناسب است، شنیدن خاطره‌ها یا کمک به یک کار مشخص از راه دور.

اگر مراسم سوم، هفتم یا چهلم برای شما و خانواده‌تان معنا دارد، می‌توانید همان روز در محل زندگی خود زمانی برای یادبود در نظر بگیرید. این آیین‌ها برای همه یکسان نیستند؛ انتخاب شما می‌تواند مذهبی، فرهنگی یا کاملاً شخصی باشد. لازم نیست فیلم مراسم یا تصاویر ناراحت‌کننده را ببینید تا محبتتان را ثابت کنید.

کارهای کوچک و معنادار برای یادبود و ارتباط با زندگی

اگر با حال و توان شما سازگار است، می‌توانید یکی از این کارها را انتخاب کنید. لازم نیست همه را انجام دهید یا انتظار داشته باشید غمتان فوراً کمتر شود. این پیشنهادها راه‌هایی شخصی برای یادبود، همراهی و مراقبت از خود هستند.

• به یاد فرد فوت‌شده، در محل زندگی‌تان یک درخت یا گل بکارید؛ در گلدان، باغچه یا فضایی که اجازه کاشت دارید. مراقبت از آن می‌تواند آیینی شخصی برای زنده نگه داشتن یاد او باشد.
• کاری انجام دهید که برای شما معنا دارد؛ مثلاً کمک به نیازمندان در کشور محل زندگی‌تان. می‌توانید با احترام از فردی که بی‌خانمانی را تجربه می‌کند بپرسید آیا مایل است برایش غذا بخرید، یا از یک خیریه محلی حمایت کنید. کمک را متناسب با توان مالی و انرژی خود انتخاب کنید.
• آگاهانه برای گسترش ارتباطاتتان قدمی کوچک بردارید؛ به یک دوست پیام بدهید یا به یک جمع محلی، فعالیت گروهی یا گروه حمایتی بپیوندید.
• با دوستانی که در محل زندگی فعلی‌تان هستند قرار بگذارید و صحبت کنید. اگر مایل بودید از عزیزتان و احساس‌هایتان بگویید؛ می‌توانید فقط همراهی بخواهید و فعلاً درباره سوگ حرف نزنید.
• به طبیعت بروید؛ یک پیاده‌روی آرام در پارک، نشستن کنار دریا یا وقت گذراندن در فضای سبز را امتحان کنید. کمی مکث کنید و به محیط اطراف توجه کنید؛ لازم نیست خودتان را مجبور به آرام شدن کنید.

برای ارتباط و نیازهای روزمره هر دو جا باز کنید

با توجه به اختلاف ساعت، زمان‌هایی قابل مدیریت برای تماس با خانواده تعیین کنید. به اطرافیان بگویید بیشتر به همراهی، کمک عملی یا شنیده شدن نیاز دارید. می‌توانید بخواهید پیش از فرستادن عکس‌ها یا فیلم‌های ناراحت‌کننده از شما اجازه بگیرند.

برای چند روز آینده، برنامه‌ای کوچک و عملی در نظر بگیرید: یک وعده غذا، فرصتی برای استراحت و یک نفر برای تماس. انجام یک کار معمولی یا تجربه لحظه‌ای خوشایند، به معنای فراموش کردن عزیزتان نیست.

دریافت حمایت در کشور محل زندگی‌تان

در هر کشوری که زندگی می‌کنید، درباره خدمات محلی سوگ، پزشک عمومی، روان‌شناس مجاز و گروه‌های حمایت پرس‌وجو کنید. پیش از رزرو، درباره زبان جلسه، درک فرهنگی، شیوه برگزاری و هزینه بپرسید. راهنمای myGov برای خوانندگان ساکن استرالیا، حمایت اطرافیان، مشاوره و مراجعه به GP را از گزینه‌های کمک معرفی می‌کند.

اگر ناراحتی، کار، روابط یا مراقبت روزمره از خودتان را دشوار کرده است، برای کمک گرفتن منتظر سالگرد خاصی نمانید. روان‌شناس می‌تواند نیازهای شما را ارزیابی کند؛ سوگ یا دشواری کنار آمدن با آن، خودبه‌خود به معنای افسردگی نیست. اگر خدمات آنلاین را ترجیح می‌دهید، مناسب بودن جلسه و مجاز بودن ارائه خدمات در کشور محل حضورتان را بررسی کنید. اطلاعات این مقاله برای فارسی‌زبانان سراسر جهان است؛ صفحات خدمات Fern Up درباره خدمات در استرالیا هستند.

مرخصی سوگ در استرالیا: compassionate leave

اگر در استرالیا کار می‌کنید و مشمول National Employment Standards هستید، برای فوت عضو خانواده نزدیک یا فردی از اعضای خانه، دو روز compassionate leave برای هر مورد واجد شرایط در نظر گرفته شده است. این مرخصی برای کارکنان تمام‌وقت و پاره‌وقت با حقوق و برای کارکنان casual بدون حقوق است.

از کارفرما یا منابع انسانی درباره شرایط، مدارک لازم و مرخصی بیشتر سؤال کنید؛ به‌ویژه اگر عزیزتان در ایران فوت کرده است. در کشورهای دیگر، مقررات محل کار و کشور خودتان را بررسی کنید.

اگر به حمایت فوری نیاز دارید

در خطر فوری، با شماره اورژانس کشور محل حضورتان تماس بگیرید یا به نزدیک‌ترین مرکز اورژانس مراجعه کنید. شماره‌های استرالیا برای همه کشورها کاربرد ندارند.

اگر در استرالیا هستید، در خطر فوری با 000 و برای حمایت در بحران با Lifeline به شماره 13 11 14 تماس بگیرید. برای مترجم، با TIS به شماره 13 14 50 تماس بگیرید و درخواست اتصال به Lifeline کنید. Fern Up خدمات اورژانسی ارائه نمی‌دهد و بخش نظرات مقاله برای رسیدگی فوری پایش نمی‌شود.